Nieuwsgierig en geen abonnee? Neem contact op met de redactie en/of het secretariaat!

In juni 2011 werden we door de Hortus Botanicus te Leiden benaderd, of er een nieuwe heruitgave van het ‘byenboekje’ mogelijk zou zijn. Er volgde hierop een verkennend gesprek, waarbij de Hortus haar ondersteuning aanbood aan ons. De doelgroep kon breder worden, want naast onze eigen donateurs kan het boekje deze keer ook onder bezoekers en leden van de vriendenvereniging van de Hortus worden verspreid, alsook onder leden van de Clusiusvereniging en imkerverenigingen. Bovendien was de Hortus bereid om via activiteiten aandacht te vestigen op Cluyt en zijn boek. Het stichtingsbestuur ging graag in op het aanbod. Wij namen samen met twee medewerkers van de Hortus zitting in een werkgroep, die de opdracht kreeg de heruitgave voor te bereiden.

In januari was het tweede werkgroepoverleg. We maakten een grove tijdsplanning en er werd vastgesteld dat de beschikbare digitale tekst een extra correctieronde vereiste. Bij de eerste check waren namelijk teveel verschillen aangetroffen ten opzichte van de herdruk. Enkele weken later gaf het stichtingsbestuur, op basis van de bevindingen van de werkgroep, definitief groen licht voor de heruitgave. Oplage: 200 exemplaren. Het échte werk kon beginnen.

En passent reserveerde de Hortus afgelopen herfst alvast het weekend van 22 en 23 september 2012 voor een speciaal ‘Cluyt-programma’. Dit werd in november jongstleden opgenomen in het officiële jaarplan 2012, dat naar alle leden van de Hortus werd verzonden.
In Casa Clutia nummer 79 kunt u meer lezen over de vorderingen!

Vrijwilligersdag
Beperkte gegevens kunnen al voldoende zijn bij het uitwerken van een stamboom. Completering van deze persoonsdata is belangrijk. Bijvoorbeeld om inzicht te kunnen krijgen in het leven van voorouders (man óf vrouw) en hun naasten, of om ontwikkelingen welke één of meer generaties voorouders doormaakten, te kunnen volgen. De huidige stand van zaken in ons archief is dat er nog talloze ‘gaten’ in onze bestanden zitten. Dat is één van de redenen dat onze archivaris, Hans Kluit, en onderzoekcoördinator, Fred Kluit, regelmatig de archieven induiken. En dat is óók de reden voor het organiseren van de jaarlijkse vrijwilligersdag (4 februari a.s.) waarbij u van harte welkom bent.

Maar u kunt ook vanuit thuis uw eigen vrijwilligersdag houden. Heeft u een pc en internetverbinding en vind u familiehistorie interessant, dan kunt u Hans en Fred vanuit uw eigen huis helpen, met het vinden van de goudkorrels op het web. Honderdduizenden genealogische websites over de hele wereld zijn gevuld met stambomen. Gewoonweg te veel voor Hans en Fred om te kunnen checken. Die stambomen hoeven niet groot en ‘compleet’ (voor wat iemand daaronder verstaat) te zijn. Ook mini-stamboompjes kunnen gouden informatie over een of meerdere Kluiten en hun eventuele partners en nazaten bevatten.

Probleem voor u is echter, dat u niet weet welke informatie over voorouders in ons archief ‘ontbreekt’. Maar dat is gemakkelijk opgelost. Als u wilt helpen om de stamboom van de familie Cluyt te completeren, voorzien wij u van een overzicht. U kunt gerust de nadruk leggen op uw eigen deel van de Cluyten-stamboom, dan zorgen wij dat u dát deel van ons bestand als overzicht krijgt. Het is verder aan uzelf wanneer en hoe lang u speurt naar die goudkorrels op het web. Interesse? Neem dan contact op met Hans (Archivaris) of Fred (Research) Kluit (zie colofon)

Goudkorrel: Grietje Kluijt en haar familie in Akersloot

(Klik op de afbeelding voor een leesbare weergave.) Praktisch alle tot voor kort in ons archief beschikbare info staat in de persoonsvakken. Wat we al wisten was genoeg voor het bouwen van de stamboom. Grietjes overlijdensdatum was afgeleid van de geboortedag van haar laatste kind. De moeder leeft per slot van rekening normaliter nog op de dag van de geboorte. Voor de vader is dat geen wet van Meden en Perzen. Maar tien maanden ervóór was hij ongetwijfeld nog springlevend. De plustekens in de rechterbovenhoek van de bovenste vakken met daarin Grietjes ouders betekent dat er ook informatie is over hun afkomst.

De stamboom van de familie Van Tunen op www.genealogieonline.nl was goed voor een prachtige ‘goudkorrel’. Hier vonden we namelijk informatie over Grietje Kluijt en haar man. Grietje was winkelierster. Zij overleed in 1823 en werd 60 jaar. Net als haar man Jan Dekker, was zij rooms-katholiek. Jan werd geboren in 1766 en overleed in 1817. Hij was beurt- en marktschipper. Beiden waren geboren en getogen in Akersloot. Deze informatie komt oorspronkelijk uit het driedelige boekwerk ‘Familie Dekker’ van Tiny Dekker-Beemsterboer (ruim 1600 pagina’s).

In ons archief staat vermeld dat Grietje en Jan acht kinderen kregen en we kennen nog vijf voorafgaande generaties Kluit. Op de website van Van Tunen vinden we van de acht kinderen er maar drie terug. Maar waar wij uitsluitend hun geboortedata kenden, meldt de site de complete DTB-gegevens (Doop-, Trouw- en Begraafboeken – red.) van dat trio, inclusief hun echtgenoten en kinderen. En waar hier de voorouders van Grietje volledig ontbreken, staan echter wel de gegevens van de ouders en grootouders van Grietjes man Jan Dekker vermeld.
Opa Thijs Cornelis Dekker was getrouwd met oma Aaltje Jans Steen. Misschien komt bij u nu de vraag op: was de vader van Aaltje de beroemde Leidse schilder Jan Steen? Helaas, dat is niet zo. Aaltje werd in Limmen geboren rond het jaar 1700. De schilder Jan Steen leefde van ca 1626-1679 en kan daarmee dus al niet Aaltjes vader zijn. Hij zou hoogstens haar grootvader hebben kunnen zijn, maar het boek Familie Dekker doet daar geen uitspraak over. De naamovereenkomst lijkt dus toeval. Zulke zaken kom je in stamboomonderzoek vaker tegen. Aan de ene kant een flinke valkuil, maar tegelijkertijd ook altijd weer prikkelend en stimulerend voor verder onderzoek.

Al met al vonden we dus veel aanvullende informatie over Grietje, haar gezin en de voorouders van Jan. De nieuwgevonden informatie wordt in onze database opgenomen. Wél met de aantekening dat deze gegevens in het archief nog moeten worden geverifieerd. Dat zal later dit jaar moeten gebeuren tijdens de geplande onderzoeken in het Noord-Hollands Archief te Haarlem. Zo levert elke informatie toch ook altijd weer nieuw werk op. En u bent van harte welkom ons daarbij te helpen. Of dat nu vanuit u luie stoel is, of 4 februari te Leiden!

Op vrijdag 16 december 2011 is om 21:43 uur Jan Theo Kersting geboren. Hij is de kleinzoon van onze activiteitencoördinator Corrie Kersting-Van der Velde (groep Den Briel).

Wederom bieden we weer een gevarieerd aanbod aan artikelen, zoals u inmiddels wel gewend bent van ons. Zo gaan we opnieuw naar Scherpenzeel, waar in de vorige Casa Clutia nog een soldaten-cabaret plaatsvond, we blikken terug op de zeer geslaagde reünie in Dordrecht en we vliegen terug in de tijd naar de Nieuwe Wereld en duiken daar in de wereld van de fotografie!
Uiteraard hebben we ook onze vaste rubrieken zoals de puzzel en de foto uit het archief en als extraatje hebben we een speciale kerstbijdrage. Dit en nog veel meer vindt u terug in Casa Clutia 78.

U leest het al: een lekker dikke Casa om mee weg te kruipen bij de kerstboom.

De redactie wenst u veel leesplezier én goede feestdagen!

Adriaan Provó Kluit stapte in San Francisco de wereld van de fotografie binnen. Fotografie was zo’n vijftig jaar eerder, tussen 1820 en 1830, op verschillende plaatsen in Europa ontdekt. Over het algemeen ziet men de Fransman Louis Daguerre als één van de belangrijkste uitvinders ervan. Rond 1870, het tijdstip dat Adriaan in San Francisco was, had een groot deel van de wereld al kennis gemaakt met dit nieuwe fenomeen. In de Verenigde Staten was het booming business. Een belangrijke aanjager ervan was de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) geweest. Naast de vaste ingrediënten dood en verderf, had de ‘Civil War’ de populariteit van Cartes de Visite (CDV) onder de bevolking verspreid. Weinigen konden zich in die tijd een eigen camera permitteren, dus een fotostudio was dé plaats om een CDV te laten maken. Soldaten, vaak ver van huis, hadden twee redenen om, bij gelegenheid in een grote stad, er een te laten schieten en richting ouders of geliefde te sturen. Als aandenken én teken dat het (nog steeds) goed met hen ging.

San Francisco kreeg in de zomer van 1851 een ‘Moveable Daguerreotype Saloon’. Ene William Shew was de eigenaar. De onderneming leek aanvankelijk een geheimzinnige toestand. Er werd een soort kantoor gebouwd op een grote vierwieler op de ‘Plaza’, maar niemand wist waarom of wie de opdrachtgever was. Een krant besteedde een artikel aan het mysterie en er ging het gerucht dat het vermoedelijk een onderkomen werd voor een olifant. Dit anekdotisch stukje historie komt uit een genealogisch artikel over Shew, dat wij op internet aantroffen1. Je kunt er uit afleiden dat deze ‘saloon’ de eerste fotozaak in San Francisco was. Daarna is er een ‘gat’ van tien tot twintig jaar in de informatie. Maar vanaf 1860 vonden we via meerdere internetbronnen zestien fotostudio’s. Een duidelijk teken dus dat Shew’s Saloon sinds de jaren ‘50 ruime navolging had gekregen. Kennelijk was er veel klandizie. In werkelijkheid zullen er ongetwijfeld meer dan zestien fotostudio’s zijn geweest. In de lijst die we konden samenstellen, ontbreken de namen van alle bedrijfjes waar Kemp en (Provo) Kluit bij betrokken waren. Het zou wel heel toevallig zijn als die als enige ontbreken, dus het lijkt aannemelijk dat er veel meer waren en wij slechts een handvol hebben gevonden met ons onderzoekje.

Als je de adressen van de studio’s dan wel galleries invoert in Google Maps, verschijnen op de stadsplattegrond op twee naast elkaar gelegen straat-assen twee rijen studio’s. Deze concentratie, in een strakke rechthoek, suggereert dat er geen sprake is van toeval. San Francisco lijkt rond 1870 een centrum voor fotografie te hebben gehad. Of de ondernemers elkaars nabijheid zochten, of dat deze twee assen de belangrijkste winkelstraten van die tijd waren, is onbekend.

We gaan er voorlopig vanuit dat Adriaan samen met zijn compagnon Kemp het fotografieavontuur is begonnen. De eerste foto’s die we van Adriaan kennen, noemen op de achterzijde beide namen als makers. De samenwerking heeft echter niet lang geduurd. Binnen vier tot vijf jaar begon Adriaan voor zichzelf. Vanaf dat moment vinden we in zijn werk nooit meer de naam Kemp terug. Wat we tijdens onze speurtocht nog wel over Kemp te weten kwamen, is beperkt. In ieder geval vonden we geen persoonlijke gegevens. Niet qua naam en niet qua leven. Wel komen we op internet andere CDV’s tegen met Kemp als studionaam, maar die zijn gemaakt in drie plaatsen in het oostelijk deel van de VS2. Mogelijk heeft Adriaans compagnon na scheiding van hun wegen zijn geluk elders gezocht, maar dat is een veronderstelling.

Expositie Breda

Van 5 december tot en met 15 mei 2012 kunt u ongeveer 45 werken van Ans zien op het hoofdkantoor van de GGD West-Brabant in Breda.
Groepsrondleidingen door de kunstenaar zijn mogelijk op donderdag- en vrijdagmiddag.
Aanmelden kan door een mail te sturen naar akluijt@annapaulina.nl