Vrijwilligersdag
Beperkte gegevens kunnen al voldoende zijn bij het uitwerken van een stamboom. Completering van deze persoonsdata is belangrijk. Bijvoorbeeld om inzicht te kunnen krijgen in het leven van voorouders (man óf vrouw) en hun naasten, of om ontwikkelingen welke één of meer generaties voorouders doormaakten, te kunnen volgen. De huidige stand van zaken in ons archief is dat er nog talloze ‘gaten’ in onze bestanden zitten. Dat is één van de redenen dat onze archivaris, Hans Kluit, en onderzoekcoördinator, Fred Kluit, regelmatig de archieven induiken. En dat is óók de reden voor het organiseren van de jaarlijkse vrijwilligersdag (4 februari a.s.) waarbij u van harte welkom bent.

Maar u kunt ook vanuit thuis uw eigen vrijwilligersdag houden. Heeft u een pc en internetverbinding en vind u familiehistorie interessant, dan kunt u Hans en Fred vanuit uw eigen huis helpen, met het vinden van de goudkorrels op het web. Honderdduizenden genealogische websites over de hele wereld zijn gevuld met stambomen. Gewoonweg te veel voor Hans en Fred om te kunnen checken. Die stambomen hoeven niet groot en ‘compleet’ (voor wat iemand daaronder verstaat) te zijn. Ook mini-stamboompjes kunnen gouden informatie over een of meerdere Kluiten en hun eventuele partners en nazaten bevatten.

Probleem voor u is echter, dat u niet weet welke informatie over voorouders in ons archief ‘ontbreekt’. Maar dat is gemakkelijk opgelost. Als u wilt helpen om de stamboom van de familie Cluyt te completeren, voorzien wij u van een overzicht. U kunt gerust de nadruk leggen op uw eigen deel van de Cluyten-stamboom, dan zorgen wij dat u dát deel van ons bestand als overzicht krijgt. Het is verder aan uzelf wanneer en hoe lang u speurt naar die goudkorrels op het web. Interesse? Neem dan contact op met Hans (Archivaris) of Fred (Research) Kluit (zie colofon)

Goudkorrel: Grietje Kluijt en haar familie in Akersloot

(Klik op de afbeelding voor een leesbare weergave.) Praktisch alle tot voor kort in ons archief beschikbare info staat in de persoonsvakken. Wat we al wisten was genoeg voor het bouwen van de stamboom. Grietjes overlijdensdatum was afgeleid van de geboortedag van haar laatste kind. De moeder leeft per slot van rekening normaliter nog op de dag van de geboorte. Voor de vader is dat geen wet van Meden en Perzen. Maar tien maanden ervóór was hij ongetwijfeld nog springlevend. De plustekens in de rechterbovenhoek van de bovenste vakken met daarin Grietjes ouders betekent dat er ook informatie is over hun afkomst.

De stamboom van de familie Van Tunen op www.genealogieonline.nl was goed voor een prachtige ‘goudkorrel’. Hier vonden we namelijk informatie over Grietje Kluijt en haar man. Grietje was winkelierster. Zij overleed in 1823 en werd 60 jaar. Net als haar man Jan Dekker, was zij rooms-katholiek. Jan werd geboren in 1766 en overleed in 1817. Hij was beurt- en marktschipper. Beiden waren geboren en getogen in Akersloot. Deze informatie komt oorspronkelijk uit het driedelige boekwerk ‘Familie Dekker’ van Tiny Dekker-Beemsterboer (ruim 1600 pagina’s).

In ons archief staat vermeld dat Grietje en Jan acht kinderen kregen en we kennen nog vijf voorafgaande generaties Kluit. Op de website van Van Tunen vinden we van de acht kinderen er maar drie terug. Maar waar wij uitsluitend hun geboortedata kenden, meldt de site de complete DTB-gegevens (Doop-, Trouw- en Begraafboeken – red.) van dat trio, inclusief hun echtgenoten en kinderen. En waar hier de voorouders van Grietje volledig ontbreken, staan echter wel de gegevens van de ouders en grootouders van Grietjes man Jan Dekker vermeld.
Opa Thijs Cornelis Dekker was getrouwd met oma Aaltje Jans Steen. Misschien komt bij u nu de vraag op: was de vader van Aaltje de beroemde Leidse schilder Jan Steen? Helaas, dat is niet zo. Aaltje werd in Limmen geboren rond het jaar 1700. De schilder Jan Steen leefde van ca 1626-1679 en kan daarmee dus al niet Aaltjes vader zijn. Hij zou hoogstens haar grootvader hebben kunnen zijn, maar het boek Familie Dekker doet daar geen uitspraak over. De naamovereenkomst lijkt dus toeval. Zulke zaken kom je in stamboomonderzoek vaker tegen. Aan de ene kant een flinke valkuil, maar tegelijkertijd ook altijd weer prikkelend en stimulerend voor verder onderzoek.

Al met al vonden we dus veel aanvullende informatie over Grietje, haar gezin en de voorouders van Jan. De nieuwgevonden informatie wordt in onze database opgenomen. Wél met de aantekening dat deze gegevens in het archief nog moeten worden geverifieerd. Dat zal later dit jaar moeten gebeuren tijdens de geplande onderzoeken in het Noord-Hollands Archief te Haarlem. Zo levert elke informatie toch ook altijd weer nieuw werk op. En u bent van harte welkom ons daarbij te helpen. Of dat nu vanuit u luie stoel is, of 4 februari te Leiden!

Op vrijdag 16 december 2011 is om 21:43 uur Jan Theo Kersting geboren. Hij is de kleinzoon van onze activiteitencoördinator Corrie Kersting-Van der Velde (groep Den Briel).

Wederom bieden we weer een gevarieerd aanbod aan artikelen, zoals u inmiddels wel gewend bent van ons. Zo gaan we opnieuw naar Scherpenzeel, waar in de vorige Casa Clutia nog een soldaten-cabaret plaatsvond, we blikken terug op de zeer geslaagde reünie in Dordrecht en we vliegen terug in de tijd naar de Nieuwe Wereld en duiken daar in de wereld van de fotografie!
Uiteraard hebben we ook onze vaste rubrieken zoals de puzzel en de foto uit het archief en als extraatje hebben we een speciale kerstbijdrage. Dit en nog veel meer vindt u terug in Casa Clutia 78.

U leest het al: een lekker dikke Casa om mee weg te kruipen bij de kerstboom.

De redactie wenst u veel leesplezier én goede feestdagen!

Adriaan Provó Kluit stapte in San Francisco de wereld van de fotografie binnen. Fotografie was zo’n vijftig jaar eerder, tussen 1820 en 1830, op verschillende plaatsen in Europa ontdekt. Over het algemeen ziet men de Fransman Louis Daguerre als één van de belangrijkste uitvinders ervan. Rond 1870, het tijdstip dat Adriaan in San Francisco was, had een groot deel van de wereld al kennis gemaakt met dit nieuwe fenomeen. In de Verenigde Staten was het booming business. Een belangrijke aanjager ervan was de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) geweest. Naast de vaste ingrediënten dood en verderf, had de ‘Civil War’ de populariteit van Cartes de Visite (CDV) onder de bevolking verspreid. Weinigen konden zich in die tijd een eigen camera permitteren, dus een fotostudio was dé plaats om een CDV te laten maken. Soldaten, vaak ver van huis, hadden twee redenen om, bij gelegenheid in een grote stad, er een te laten schieten en richting ouders of geliefde te sturen. Als aandenken én teken dat het (nog steeds) goed met hen ging.

San Francisco kreeg in de zomer van 1851 een ‘Moveable Daguerreotype Saloon’. Ene William Shew was de eigenaar. De onderneming leek aanvankelijk een geheimzinnige toestand. Er werd een soort kantoor gebouwd op een grote vierwieler op de ‘Plaza’, maar niemand wist waarom of wie de opdrachtgever was. Een krant besteedde een artikel aan het mysterie en er ging het gerucht dat het vermoedelijk een onderkomen werd voor een olifant. Dit anekdotisch stukje historie komt uit een genealogisch artikel over Shew, dat wij op internet aantroffen1. Je kunt er uit afleiden dat deze ‘saloon’ de eerste fotozaak in San Francisco was. Daarna is er een ‘gat’ van tien tot twintig jaar in de informatie. Maar vanaf 1860 vonden we via meerdere internetbronnen zestien fotostudio’s. Een duidelijk teken dus dat Shew’s Saloon sinds de jaren ‘50 ruime navolging had gekregen. Kennelijk was er veel klandizie. In werkelijkheid zullen er ongetwijfeld meer dan zestien fotostudio’s zijn geweest. In de lijst die we konden samenstellen, ontbreken de namen van alle bedrijfjes waar Kemp en (Provo) Kluit bij betrokken waren. Het zou wel heel toevallig zijn als die als enige ontbreken, dus het lijkt aannemelijk dat er veel meer waren en wij slechts een handvol hebben gevonden met ons onderzoekje.

Als je de adressen van de studio’s dan wel galleries invoert in Google Maps, verschijnen op de stadsplattegrond op twee naast elkaar gelegen straat-assen twee rijen studio’s. Deze concentratie, in een strakke rechthoek, suggereert dat er geen sprake is van toeval. San Francisco lijkt rond 1870 een centrum voor fotografie te hebben gehad. Of de ondernemers elkaars nabijheid zochten, of dat deze twee assen de belangrijkste winkelstraten van die tijd waren, is onbekend.

We gaan er voorlopig vanuit dat Adriaan samen met zijn compagnon Kemp het fotografieavontuur is begonnen. De eerste foto’s die we van Adriaan kennen, noemen op de achterzijde beide namen als makers. De samenwerking heeft echter niet lang geduurd. Binnen vier tot vijf jaar begon Adriaan voor zichzelf. Vanaf dat moment vinden we in zijn werk nooit meer de naam Kemp terug. Wat we tijdens onze speurtocht nog wel over Kemp te weten kwamen, is beperkt. In ieder geval vonden we geen persoonlijke gegevens. Niet qua naam en niet qua leven. Wel komen we op internet andere CDV’s tegen met Kemp als studionaam, maar die zijn gemaakt in drie plaatsen in het oostelijk deel van de VS2. Mogelijk heeft Adriaans compagnon na scheiding van hun wegen zijn geluk elders gezocht, maar dat is een veronderstelling.

Expositie Breda

Van 5 december tot en met 15 mei 2012 kunt u ongeveer 45 werken van Ans zien op het hoofdkantoor van de GGD West-Brabant in Breda.
Groepsrondleidingen door de kunstenaar zijn mogelijk op donderdag- en vrijdagmiddag.
Aanmelden kan door een mail te sturen naar akluijt@annapaulina.nl

De exacte trouwdatum van Dirck en Josina kennen we niet. Wel moet ze vóór 1577 zijn geweest, want in dat jaar werd hun eersteling (Outgaert) geboren. We zijn ervan overtuigd dat het echtpaar in Haarlem trouwde. Ongeveer vijftien jaar geleden werd de akte in dit archief al eens door vrijwilligers van onze stichting opgedoken. Er werd zelfs een kopie van de akte gemaakt. Jan Willem Balder, één van die vrijwilligers en als toenmalig archiefmedewerker in Alkmaar zeer bedreven in paleografie, hertaalde de inhoud.

Inzicht in afstamming
Dat onderzoek vond plaats in de beginjaren van onze stichting. Ons eigen archief was nog niet gecentraliseerd, we kenden nog geen archivaris, het onderzoek kende nog geen specifieke richting en over dataopslag met foto’s droomde men nog. Kortom; redenen genoeg voor de papieren kopie en de transcriptie om zoek te raken. Noch huwelijksdatum noch inhoud (volgens herinnering één pagina tekst) zijn dus opgenomen in onze huidige bestanden. Dat is jammer, want mogelijk biedt die akte inzicht in de afstamming van Dirck (de ouders van Josina zijn bekend). Daarom hebben we dus opnieuw een zoektocht naar deze trouwakte ondernomen.

Fiches
Het archief heeft de Haarlemse huwelijken vanaf 1575 alfabetisch geïndexeerd op fiches (plastic kaartjes op A5-formaat, met daarop vele minifoto’s van oude archiefpagina’s). De fiches zitten met honderden in ladekasten. Je kiest je fiche op basis van de index. Voor de naam ‘Cluyt’ moet je dus de fiche hebben met bijvoorbeeld de namen ‘Clopper’ tot ‘Clyster’. Het gekozen kaartje schuif je onder een glasplaat en beweeg je daarna over een soort verlicht oog. De archiefpagina’s er recht boven zie je op ware grote op een beeldscherm. Het lijkt een beetje op de manier waarop je in de jaren ’60 van de vorige eeuw dia’s met een viewer keek. Vind je op de pagina’s de gezochte naam, dan staat de huwelijksdatum en de naam van de partner erbij. De periode waarbinnen de gevonden datum valt, zoek je vervolgens op in een boek. En dat verwijst op haar beurt weer naar een fichenummer in een tweede grote la. Daarop staat de foto van de gezochte akte en dan kan het ontcijferen van de ‘middel-Nederlandse’ tekst beginnen.

Tweede huwelijk ook zoek
Zoeken op beide beginletters (‘C’ en ‘K’) van de alfabetisch geïndexeerde fiches brachten Dircks naam niet op het scherm. Omgekeerd zoeken, op de naam van Josina, leverde ook niets op. Een derde mogelijkheid (Dirck hertrouwde als weduwnaar in 1585) op de naam Van Schotenbosch bleef ook zonder resultaat. Overleg met de dienstdoende archiefmedewerker leverde geen alternatieve mogelijkheden op. De conclusie was simpel: Dirck en Josina komen niet voor in de doorzochte boeken in het Haarlems archief. En op de in ons archief genoteerde latere trouwdatum van Dirck met Grietgen van Schotenbosch is ook geen akte te vinden. De volgende vragen komen op:

• vond Dircks eerste huwelijk in een andere gemeente plaats?
• werd dat huwelijk eerder gehouden dan in 1575 en werd de akte vijftien jaar geleden via een andere weg gevonden?
• waarom lijkt ook het tweede huwelijk in het archief ‘zoek’? Zou er een verkeerde datum (en/ of gemeente?) zijn ingevuld in ons databestand?

Voor niets?
Aangezien er geen verdere alternatieve zoekmogelijkheden overbleven, werd de focus de rest van de tijd weer gericht op het oorspronkelijke onderzoek: napluizen van doop- trouw- en begraafboeken voor het vinden van missing links in Noord-Holland. Was het onderzoek naar de trouwakte dan voor niets? Nee. In ons databestand kan nu worden aangegeven waar de trouwakte van Dirk en Josina niet is. Dat verkleint het aantal zoekmogelijkheden voor de toekomst en ooit zal de akte worden teruggevonden. Of de kopie van vijftien jaar geleden. Wie weet.
Wat het onderzoek ons wel opleverde:

1. Brongegevens van drie geboortevermeldingen binnen een familie Kluit uit Schoorl in de jaren 1728-1757. (De notitie van exacte brongegevens is belangrijk. Die notitie maakt controle snel en gemakkelijk mogelijk als er vragen rijzen over de juistheid van bijvoorbeeld een geboorte- of trouwdatum zoals dat nu speelt bij Dirk en Josina. Voor nog verder controlegemak maken we foto’s van dergelijke brongegevens, zodat we dergelijke controles in ons eigen archief kunnen doen);
2. Foto’s van 14-daagse rapporten van directeur van Policie te Amsterdam; Hendrik Provó Kluit. De rapporten stammen uit 1840-1844 en zijn het eerste deel van twee omvangrijke archiefmappen. Provó Kluits officiële rapporten (door ambtenaren geschreven en door de directeur getekend) en geheime notities (door hem persoonlijk op papier gezet en verzonden) waren gericht aan de Gouverneur van Noord-Holland en bestemd voor de koning. Ze bevatten interessante gegevens over leven en maatschappelijke ontwikkelingen in het toenmalige Amsterdam. De verwachting is dat diezelfde rapporten, na verwerking door onze stichting van de teksten, ook een duidelijker beeld geven van Hendriks persoonlijk functionele wel en wee. Hierover een volgend keer meer. (De rapporten uit 1845-1849 worden deze zomer ook op foto gezet).
3. Een notitie van 26 juli 1840 in het Kerke-Boek van de Noord-Schermeer dat Cornelis Kluit en Elisabeth Hoek uit de gemeenschap waren vertrokken naar Schoorl. Dat is verklaarbaar aangezien hij uit de Schoorlse familie stamt, die hierboven vermeld wordt. Enkele maanden voor hun vertrek (2 april) was het stel in Oudorp (bij Alkmaar) getrouwd.

Leden van onze site kunnen, na inloggen, hieronder een uitnodiging downloaden om tegen gereduceerd tarief naar binnen te kunnen.

Uitnodiging Nationale Kunstdagen

Bestandstype: pdf Acrobat Reader downloaden.
Bestandsgrootte: 185.56 kB
Publicatiedatum: 07-11-2011

Toen rond 11:00 uur de eerste mensen binnendruppelden, werd het direct gezellig. Onder het genot van een kopje koffie werd al snel druk bijgepraat of kennisgemaakt. De traditionele naambordjes speelden hierbij een grote rol, want wat kunnen mensen veranderen! Ook de tentoonstellingsruimte werd alvast bekeken.

Hierna was het tijd om de dag officieel te openen. Corrie Kersting nam hierbij de honneurs waar, daar zowel Fred als Hans niet aanwezig konden zijn. Fred had een boodschap voor ons achtergelaten en deze werd door Corrie voorgelezen. De hilariteit was groot toen vervolgens een sms binnen kwam van de archivaris, waarin hij iedereen vanuit Casablanca een gezellige dag toewenste!

Vervolgens was het de beurt aan mevrouw Andrea Knol-Prince, die ons alles vertelde over de molen van Goidschalxoord. Zowel de bewoners (Kluiten, uiteraard) als de restauratie van de molen kwamen ter sprake, met veel beelden die alles verduidelijkten. Het plan is om dit voorjaar eens met eigen ogen te gaan aanschouwen hoe de molen er na deze restauratie uit is komen te zien. Dus let alvast goed op, de datum voor deze excursie zal ter zijner tijd in de Casa en op de website verschijnen!

Natuurlijk was er ook tijd voor de lunch. Deze was goed verzorgd, met heerlijke broodjes, diverse soorten sap en wederom even de tijd voor een praatje met elkaar. Nog tijdens de lunch vertelde Janneke Kluit over de historie en restauratie van het Huis te Merwede, één van de karakteristieke stukjes van Dordrecht. In de zaal zaten ook echte Dordtenaren die daar inderdaad tijdens hun jeugd gespeeld, gepicknickt en gezwommen hadden. De ruïne is na een flinke opknapbeurt weer te bezichtigen, langs de Merwede op industriegebied de Staart. Zeker de moeite waard!

Daarna was het tijd om het oude centrum van Dordrecht te gaan bekijken. Hiervoor was een paardentram geregeld. In zon en regen werden we door Dordrecht rondgereden, met de mogelijkheid om een bezoek te brengen aan de Grote Kerk.
Voor de achterblijvers was er de mogelijkheid om de tentoonstelling nog eens te bekijken, bijenhoning van de bijen uit de Hortus in Leiden te kopen (Clutius Honing; het bijenvolk zagen wij op de vorige reünie) of een film te bekijken over de Grote Kerk. En uiteraard werd er weer flink bijgepraat. Nadat de eerste groep was teruggekomen, kon ook deze groep van achterblijvers de rit met de paardentram maken. De reacties van de terugkomers waren enthousiast en er werd nog steeds druk nagepraat toen ook de tweede groep terugkwam van haar tocht.

We hebben vele positieve reacties gehoord op deze dag en zijn blij dat de dag bij u zo goed is bevallen. Zelf kijken we ook met veel plezier terug op deze reünie in Dordrecht!

namens het bestuur, Corrie Kersting en Janneke Kluit

Op 9 september 2011 werd in Singapore het huwelijk voltrokken tussen Friso en Ai-Lee Kluit. Dit vierden zij op 23 september in Brielle. Friso is de zoon van Jan Onno Kluit en Anneke Lugtenburg.